La Gramática de Diego López
Acerca de Diego López
  • Extremadura Clásica
  • Correo
  • Edición impresa
Humanistas extremeños
  • Figuras extremeñas
  • La Minerva
  • Minerva  Bachillerato
Más información
Versión electrónica de la edición de La Gramática de Diego López, de Guadalupe Morcillo Expósito (Universidad de Extremadura).

Esta edición forma parte del sitio Extremadura Clásica.
Página de inicio
Design by Sotek
CAPITULO TREYNTA Y UNO
[Dedicatoria][Carta][Prólogo][1][2][3][4][5][6][7][8][9][10][11][12][13][14][15][16][17][18][19][20][21][22]
[23][24][25][26][27][28][29][30][31][32][33][34][35][36][37][38][39][40][41][42][43][44][45][46]

/(239)CAPITULO TREYNTA Y UNO. COMO USAVAN LOS LATINOS DE FUTURUM, DICTURUM Y DE LOS SEMEJANTES, SIN MIRAR A NUMERO NI AL GENERO DE LOS SUBSTANTIVOS

El Arte en el libro quarto, De figurata constructione, dize assi: Archaismos constructio est qua prisca uetustas potissimum usa est, como si dixera ‘archaismo es construction de la qual agora no podemos usar nosotros’. Terencio uso de ella en el Eunucho: Nescio quid profecto absente nobis turbatum est domi. Ciceron, en la quinta oracion que hizo contra Verres, dize: Fore se tutos arbitrabantur, sed quocumque uenerit, hanc sibi rem praesidio sperant futurum; para cuyo entendimiento me he de aprouechar de Aulo Gelio, libro primero, capitulo septimo, donde dize que algunos quisieron emendar futuram y que manifiestamente era sollecismo. Pero finge que estaua alli /(p.240) un amigo suyo muy leydo, el qual auia mirado muchos libros antiguos y, mirando la oracion de Ciceron, dixo que estaua elegantemente dicho Hanc sibi rem praesidio sperant futurum, porque futurum alli no mira ni concierta con rem ni mira al numero ni al genero de res. Antes, libremente, pueden usar del como quisieren. Desta manera de hablar uso Graccho en una oracion por Quinto Popilio: Credo ego inimicos meos hoc dicturum, y no dixo dicturos. Quinto Quadrigario en el lib. 3 de los Annales: Dum ii conciderentur hostium copias ibi occupatas futurum. Idem, lib. 12: Si pro tua bonitate et nostra uoluptate tibi ualetudo suppetit est quod speremus deos bonis benefacturum. Valerio Antias, libro 24: Si hae res diuinae factae recteque perlitatae essent aruspices dixerunt omnia ex sententia processurum. Plauto in Cassina, hablando de una moça llamada Cassina, dize: Etiam ne habet Cassina gladium? Habet sed duos quibus altero te occisurum ait, altero Vidicum. Laberico: Non putaui hoc eam facturum. En este modo de hablar imitan a los griegos, los quales dize Gelio en el proprio capitulo que usan de ella sin alguna /(p.241) sospecha de vicio. Queda prouado que entre los latinos no era sollecismo Spero hanc rem futurum, Omnia rex sententia processurum, de lo qual nosotros no podemos usar.